Virtualisatie: (n)iets voor (n)u?

Een ware trend binnen de ICT lijkt op dit moment virtualisatie te zijn. Veel organisaties bekijken de mogelijkheden van virtuele werkplekken en virtuele servers. Cloud computing begint als term in te burgeren en aanbieders van hosted services strijden om het hardst de klanten binnen te halen.

Het meest genoemde argument om over te stappen naar een virtuele omgeving is de veronderstelde kostenbesparing. Voor veel van de beslissers lijkt dit het enige argument te zijn dat ze willen onderzoeken en vaak hoor ik dat het virtueel gaan een doel op zich is. Ik ga hier niet beweren dat overstappen naar een virtuele omgeving geen kostenbesparing kan opleveren, want dat kan het wel degelijk. Ik wil wel duidelijk maken dat het over gaan naar een virtuele omgeving tot doelstelling verheffen funest kan zijn voor de informatievoorziening.

Als adviseur probeer ik bij mijn klanten de bedrijfsvoering inzichtelijk te maken en aan te geven wat de belangrijkste processen zijn binnen de organisatie. Pas als je weet wat je doet, hoe je dat doet en wanneer je wat doet kan bepaald worden welke informatie op welk moment nodig is. Wanneer de eisen aan de informatievoorziening zijn vastgesteld kan worden nagedacht over de inrichting van die informatievoorziening.

Dus pas dan komt de vraag of er een eigen server nodig is, of dat de informatievoorziening toch uitbesteed wordt. Op dat moment is er ook een juiste keuze te maken tussen alle aanbieders van virtuele diensten, omdat helder voor ogen staat wat nodig is en dat maakt het onderhandelen met een aanbieder een stuk eenvoudiger.

Dus is virtualisatie iets voor nu of niets voor u?